ਜਗਰਾਜ ਤੋਮਰ ਛੰਦ ਤ੍ਵਪ੍ਰਸਾਦਿ

ਬਿਆਸੀ ਬਰਖ ਪਰਮਾਨ

ਦਿਨ ਦੋਇ ਮਾਸ ਅਸਟਾਨ

ਬਹੁ ਰਾਜੁ ਭਾਗ ਕਮਾਇ

ਪੁਨਿ ਨ੍ਰਿਪ ਕੋ ਨ੍ਰਿਪਰਾਇ ॥੧॥੩੧੨॥

ਸੁਨ ਰਾਜ ਰਾਜ ਮਹਾਨ

ਦਸ ਚਾਰਿ ਚਾਰਿ ਨਿਧਾਨ

ਦਸ ਦੋਇ ਦੁਆਦਸ ਮੰਤ

ਧਰਨੀ ਧਰਾਨ ਮਹੰਤਿ ॥੨॥੩੧੩॥

ਪੁਨਿ ਭਯੋ ਉਦੋਤ ਨ੍ਰਿਪਾਲ

ਰਸ ਰਤਿ ਰੂਪ ਰਸਾਲ

ਅਤਿ ਭਾਨ ਤੇਜ ਪ੍ਰਚੰਡ

ਅਨਖੰਡ ਤੇਜ ਪ੍ਰਚੰਡ ॥੩॥੩੧੪॥

ਤਿਨਿ ਬੋਲਿ ਬਿਪ੍ਰ ਮਹਾਨ

ਪਸੁ ਮੇਧ ਜਗ ਰਚਾਨ

ਦਿਜ ਪ੍ਰਾਗ ਜੋਤ ਬੁਲਾਇ

ਅਪਿ ਕਾਮਰੂਪ ਕਹਾਇ ॥੪॥੩੧੫॥

ਦਿਜ ਕਾਮਰੂਪ ਅਨੇਕ

ਨ੍ਰਿਪ ਬੋਲਿ ਲੀਨ ਬਿਸੇਖ

ਸਭ ਜੀਅ ਜਗ ਅਪਾਰ

ਮਖ ਹੋਮ ਕੀਨ ਅਬਿਚਾਰ ॥੫॥੩੧੬॥

ਪਸੁ ਏਕ ਪੈ ਦਸ ਬਾਰ

ਪੜਿ ਬੇਦ ਮੰਤ੍ਰ ਅਬਿਚਾਰ

ਅਬਿ ਮਧਿ ਹੋਮ ਕਰਾਇ

ਧਨੁ ਭੂਪ ਤੇ ਬਹੁ ਪਾਇ ॥੬॥੩੧੭॥

ਪਸੁ ਮੇਘ ਜਗ ਕਰਾਇ

ਬਹੁ ਭਾਤ ਰਾਜੁ ਸੁਹਾਇ

ਬਰਖ ਅਸੀਹ ਅਸਟ ਪ੍ਰਮਾਨ

ਦੁਇ ਮਾਸ ਰਾਜੁ ਕਮਾਨ ॥੭॥੩੧੮॥

ਪੁਨ ਕਠਨ ਕਾਲ ਕਰਵਾਲ

ਜਗ ਜਾਰੀਆ ਜਿਹ ਜੁਵਾਲ

ਵਹਿ ਖੰਡੀਆ ਅਨਖੰਡ

ਅਨਖੰਡ ਰਾਜ ਪ੍ਰਚੰਡ ॥੮॥੩੧੯॥

ਇਤਿ ਪੰਚਮੋ ਰਾਜ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ

ਤੋਮਰ ਛੰਦ ਤ੍ਵਪ੍ਰਸਾਦਿ

ਪੁਨ ਭਏ ਮੁਨੀ ਛਿਤ ਰਾਇ

ਇਹ ਲੋਕ ਕੇਹਰਿ ਰਾਇ

ਅਰਿ ਜੀਤਿ ਜੀਤਿ ਅਖੰਡ

ਮਹਿ ਕੀਨ ਰਾਜੁ ਪ੍ਰਚੰਡ ॥੧॥੩੨੦॥

ਅਰਿ ਘਾਇ ਘਾਇ ਅਨੇਕ

ਰਿਪੁ ਛਾਡੀਯੋ ਨਹੀਂ ਏਕ

ਅਨਖੰਡ ਰਾਜੁ ਕਮਾਇ

ਛਿਤ ਛੀਨ ਛਤ੍ਰ ਫਿਰਾਇ ॥੨॥੩੨੧॥

ਅਨਖੰਡ ਰੂਪ ਅਪਾਰ

ਅਨਮੰਡ ਰਾਜ ਜੁਝਾਰ

ਅਬਿਕਾਰ ਰੂਪ ਪ੍ਰਚੰਡ

ਅਨਖੰਡ ਰਾਜ ਅਮੰਡ ॥੩॥੩੨੨॥

ਬਹੁ ਜੀਤਿ ਜੀਤਿ ਨ੍ਰਿਪਾਲ

ਬਹੁ ਛਾਡਿ ਕੈ ਸਰ ਜਾਲ

ਅਰਿ ਮਾਰਿ ਮਾਰਿ ਅਨੰਤ

ਛਿਤ ਕੀਨ ਰਾਜ ਦੁਰੰਤ ॥੪॥੩੨੩॥

ਬਹੁ ਰਾਜ ਭਾਗ ਕਮਾਇ

ਇਮ ਬੋਲੀਓ ਨ੍ਰਿਪਰਾਇ

ਇਕ ਕੀਜੀਐ ਮਖਸਾਲ

ਦਿਜ ਬੋਲਿ ਲੇਹੁ ਉਤਾਲ ॥੫॥੩੨੪॥

ਦਿਜ ਬੋਲਿ ਲੀਨ ਅਨੇਕ

ਗ੍ਰਿਹ ਛਾਡੀਓ ਨਹੀ ਏਕ

ਮਿਲਿ ਮੰਤ੍ਰ ਕੀਨ ਬਿਚਾਰ

ਮਤਿ ਮਿਤ੍ਰ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰ ॥੬॥੩੨੫॥

ਤਬ ਬੋਲਿਓ ਨ੍ਰਿਪ ਰਾਇ

ਕਰਿ ਜਗ ਕੋ ਚਿਤ ਚਾਇ

ਕਿਵ ਕੀਜੀਐ ਮਖਸਾਲ

ਕਹੁ ਮੰਤ੍ਰ ਮਿਤ੍ਰ ਉਤਾਲ ॥੭॥੩੨੬॥

ਤਬ ਮੰਤ੍ਰ ਮਿਤ੍ਰਨ ਕੀਨ

ਨ੍ਰਿਪ ਸੰਗ ਯਉ ਕਹਿ ਦੀਨ

ਸੁਨਿ ਰਾਜ ਰਾਜ ਉਦਾਰ

ਦਸ ਚਾਰਿ ਚਾਰਿ ਅਪਾਰ ॥੮॥੩੨੭॥

ਸਤਿਜੁਗ ਮੈ ਸੁਨਿ ਰਾਇ

ਮਖ ਕੀਨ ਚੰਡ ਬਨਾਇ

ਅਰਿ ਮਾਰ ਕੈ ਮਹਿਖੇਸ

ਬਹੁ ਤੋਖ ਕੀਨ ਪਸੇਸ ॥੯॥੩੨੮॥

ਮਹਿਖੇਸ ਕਉ ਰਣ ਘਾਇ

ਸਿਰਿ ਇੰਦ੍ਰ ਛਤ੍ਰ ਫਿਰਾਇ

ਕਰਿ ਤੋਖ ਜੋਗਨਿ ਸਰਬ

ਕਰਿ ਦੂਰ ਦਾਨਵ ਗਰਬ ॥੧੦॥੩੨੯॥

ਮਹਿਖੇਸ ਕਉ ਰਣਿ ਜੀਤਿ

ਦਿਜ ਦੇਵ ਕੀਨ ਅਭੀਤ

ਤ੍ਰਿਦਸੇਸ ਲੀਨ ਬੁਲਾਇ

ਛਿਤ ਛੀਨ ਛਤ੍ਰ ਫਿਰਾਇ ॥੧੧॥੩੩੦॥

ਮੁਖਚਾਰ ਲੀਨ ਬੁਲਾਇ

ਚਿਤ ਚਉਪ ਸਿਉ ਜਗ ਮਾਇ

ਕਰਿ ਜਗ ਕੋ ਆਰੰਭ

ਅਨਖੰਡ ਤੇਜ ਪ੍ਰਚੰਡ ॥੧੨॥੩੩੧॥

ਤਬ ਬੋਲੀਯੋ ਮੁਖ ਚਾਰ

ਸੁਨਿ ਚੰਡਿ ਚੰਡ ਜੁਹਾਰ

ਜਿਮ ਹੋਇ ਆਇਸ ਮੋਹਿ

ਤਿਮ ਭਾਖਊ ਮਤ ਤੋਹਿ ॥੧੩॥੩੩੨॥

ਜਗ ਜੀਅ ਜੰਤ ਅਪਾਰ

ਨਿਜ ਲੀਨ ਦੇਵ ਹਕਾਰ

ਅਰਿ ਕਾਟਿ ਕੈ ਪਲ ਖੰਡ

ਪੜਿ ਬੇਦ ਮੰਤ੍ਰ ਉਦੰਡ ॥੧੪॥੩੩੩॥

ਰੂਆਲ ਛੰਦ ਤ੍ਵਪ੍ਰਸਾਦਿ

ਬੋਲਿ ਬਿਪਨ ਮੰਤ੍ਰ ਮਿਤ੍ਰਨ ਜਗ ਕੀਨ ਅਪਾਰ

ਇੰਦ੍ਰ ਅਉਰ ਉਪਿੰਦ੍ਰ ਲੈ ਕੈ ਬੋਲਿ ਕੈ ਮੁਖ ਚਾਰ

ਕਉਨ ਭਾਤਨ ਕੀਜੀਐ ਅਬ ਜਗ ਕੋ ਆਰੰਭ

ਆਜ ਮੋਹਿ ਉਚਾਰੀਐ ਸੁਨਿ ਮਿਤ੍ਰ ਮੰਤ੍ਰ ਅਸੰਭ ॥੧॥੩੩੪॥

ਮਾਸ ਕੇ ਪਲ ਕਾਟਿ ਕੈ ਪੜਿ ਬੇਦ ਮੰਤ੍ਰ ਅਪਾਰ

ਅਗਨਿ ਭੀਤਰ ਹੋਮੀਐ ਸੁਨਿ ਰਾਜ ਰਾਜ ਅਬਿਚਾਰ

ਛੇਦਿ ਚਿਛੁਰ ਬਿੜਾਰਾਸੁਰ ਧੂਲਿ ਕਰਣਿ ਖਪਾਇ

ਮਾਰ ਦਾਨਵ ਕਉ ਕਰਿਓ ਮਖ ਦੈਤ ਮੇਧ ਬਨਾਇ ॥੨॥੩੩੫॥

ਤੈਸ ਹੀ ਮਖ ਕੀਜੀਐ ਸੁਨਿ ਰਾਜ ਰਾਜ ਪ੍ਰਚੰਡ

ਜੀਤਿ ਦਾਨਵ ਦੇਸ ਕੇ ਬਲਵਾਨ ਪੁਰਖ ਅਖੰਡ

ਤੈਸ ਹੀ ਮਖ ਮਾਰ ਕੈ ਸਿਰਿ ਇੰਦ੍ਰ ਛਤ੍ਰ ਫਿਰਾਇ

ਜੈਸ ਸੁਰ ਸੁਖੁ ਪਾਇਓ ਤਿਵ ਸੰਤ ਹੋਹੁ ਸਹਾਇ ॥੩॥੩੩੬॥

ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਬੋਧ ਸੰਪੂਰਨ