ਤੋਮਰ ਛੰਦ ॥
ਪੂਜੇ ਨ ਕੋ ਤ੍ਰੀਯਾ ਨਾਥ ॥
ਐਂਠੀ ਫਿਰੈ ਜੀਅ ਸਾਥ ॥
ਦੁਖੁ ਵੈ ਨ ਤਿਨ ਕਹੁ ਕਾਮ ॥
ਤਾ ਤੇ ਨ ਬਿਨਵਤ ਬਾਮ ॥੫॥
ਕਰ ਹੈ ਨ ਪਤਿ ਕੀ ਸੇਵ ॥
ਪੂਜੈ ਨ ਗੁਰ ਗੁਰਦੇਵ ॥
ਧਰ ਹੈਂ ਨ ਹਰਿ ਕੋ ਧਯਾਨ ॥
ਕਰਿ ਹੈਂ ਨ ਨਿਤ ਇਸਨਾਨ ॥੬॥
ਤਬ ਕਾਲ ਪੁਰਖ ਬੁਲਾਇ ॥
ਬਿਸਨੈ ਕਹਯੋ ਸਮਝਾਇ ॥
ਸਸਿ ਕੋ ਧਰਿਹੁ ਅਵਤਾਰ ॥
ਨਹੀ ਆਨ ਬਾਤ ਬਿਚਾਰ ॥੭॥
ਤਬ ਬਿਸਨ ਸੀਸ ਨਿਵਾਇ ॥
ਕਰਿ ਜੋਰਿ ਕਹੀ ਬਨਾਇ ॥
ਧਰਿਹੋਂ ਦਿਨਾਤ ਵਤਾਰ ॥
ਜਿਤ ਹੋਇ ਜਗਤ ਕੁਮਾਰ ॥੮॥
ਤਬ ਮਹਾ ਤੇਜ ਮੁਰਾਰ ॥
ਧਰਿਯੋ ਸੁ ਚੰਦ੍ਰ ਅਵਤਾਰ ॥
ਤਨ ਕੈ ਮਦਨ ਕੋ ਬਾਨ ॥
ਮਾਰਿਯੋ ਤ੍ਰੀਯਨ ਕਹ ਤਾਨ ॥੯॥
ਤਾ ਤੇ ਭਈ ਤ੍ਰੀਯ ਦੀਨ ॥
ਸਭ ਗਰਬ ਹੁਐ ਗਯੋ ਛੀਨ ॥
ਲਾਗੀ ਕਰਨ ਪਤਿ ਸੇਵ ॥
ਯਾ ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨਿ ਭਏ ਦੇਵ ॥੧੦॥
ਬਹੁ ਕ੍ਰਿਸਾ ਲਾਗੀ ਹੋਨ ॥
ਲਖ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਕੀ ਜੌਨ ॥
ਸਭ ਭਏ ਸਿਧ ਬਿਚਾਰ ॥
ਇਮ ਭਯੋ ਚੰਦ੍ਰ ਅਵਤਾਰ ॥੧੧॥
ਚੌਪਈ ॥
ਇਮ ਹਰਿ ਧਰਾ ਚੰਦ੍ਰ ਅਵਤਾਰਾ ॥
ਬਢਿਯੋ ਗਰਬ ਲਹਿ ਰੂਪ ਅਪਾਰਾ ॥
ਆਨ ਕਿਸੂ ਕਹੁ ਚਿਤ ਨ ਲਿਆਯੋ ॥
ਤਾ ਤੇ ਤਾਹਿ ਕਲੰਕ ਲਗਾਯੋ ॥੧੨॥
ਭਜਤ ਭਯੋ ਅੰਬਰ ਕੀ ਦਾਰਾ ॥
ਤਾ ਤੇ ਕੀਯ ਮੁਨ ਰੋਸ ਅਪਾਰਾ ॥
ਕਿਸਨਾਰਜੁਨ ਮ੍ਰਿਗ ਚਰਮ ਚਲਾਯੋ ॥
ਤਿਹ ਕਰਿ ਤਾਹਿ ਕਲੰਕ ਲਗਾਯੋ ॥੧੩॥
ਸ੍ਰਾਪ ਲਗਯੋ ਤਾ ਕੋ ਮੁਨਿ ਸੰਦਾ ॥
ਘਟਤ ਬਢਤ ਤਾ ਦਿਨ ਤੇ ਚੰਦਾ ॥
ਲਜਿਤ ਅਧਿਕ ਹਿਰਦੇ ਮੋ ਭਯੋ ॥
ਗਰਬ ਅਖਰਬ ਦੂਰ ਹੁਐ ਗਯੋ ॥੧੪॥
ਤਪਸਾ ਕਰੀ ਬਹੁਰੁ ਤਿਹ ਕਾਲਾ ॥
ਕਾਲ ਪੁਰਖ ਪੁਨ ਭਯੋ ਦਿਆਲਾ ॥
ਛਈ ਰੋਗ ਤਿਹ ਸਕਲ ਬਿਨਾਸਾ ॥
ਭਯੋ ਸੂਰ ਤੇ ਊਚ ਨਿਵਾਸਾ ॥੧੫॥
ਇਤਿ ਚੰਦ੍ਰ ਅਵਤਾਰ ਉਨੀਸਵੋਂ ॥੧੯॥ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥