ਉਗਾਥਾ ਛੰਦ

ਅਜਿਤ ਜਿਤੇ ਅਬਾਹ ਬਾਹੇ

ਅਖੰਡ ਖੰਡੇ ਅਦਾਹ ਦਾਹੇ

ਅਭੰਡ ਭੰਡੇ ਅਡੰਗ ਡੰਗੇ

ਅਮੁੰਨ ਮੁੰਨੇ ਅਭੰਗ ਭੰਗੇ ॥੨੨੫॥

ਅਕਰਮ ਕਰਮੰ ਅਲਖ ਲਖੇ

ਅਡੰਡ ਡੰਡੇ ਅਭਖ ਭਖੇ

ਅਥਾਹ ਥਾਹੇ ਅਦਾਹ ਦਾਹੇ

ਅਭੰਗ ਭੰਗੇ ਅਬਾਹ ਬਾਹੇ ॥੨੨੬॥

ਅਭਿਜ ਭਿਜੇ ਅਜਾਲ ਜਾਲੇ

ਅਖਾਪ ਖਾਪੇ ਅਚਾਲ ਚਾਲੇ

ਅਭਿੰਨ ਭਿੰਨੇ ਅਡੰਡ ਡਾਡੇ

ਅਕਿਤ ਕਿਤੇ ਅਮੁੰਡ ਮਾਡੇ ॥੨੨੭॥

ਅਛਿਦ ਛਿਦੇ ਅਦਗ ਦਾਗੇ

ਅਚੋਰ ਚੋਰੇ ਅਠਗ ਠਾਗੇ

ਅਭਿਦ ਭਿਦੇ ਅਫੋੜ ਫੋੜੇ

ਅਕਜ ਕਜੇ ਅਜੋੜ ਜੋੜੇ ॥੨੨੮॥

ਅਦਗ ਦਗੇ ਅਮੋੜ ਮੋੜੇ

ਅਖਿਚ ਖਿਚੇ ਅਜੋੜ ਜੋੜੇ

ਅਕਢ ਕਢੇ ਅਸਾਧ ਸਾਧੇ

ਅਫਟ ਫਟੇ ਅਫਾਧ ਫਾਧੇ ॥੨੨੯॥

ਅਧੰਧ ਧੰਧੇ ਅਕਜ ਕਜੇ

ਅਭਿੰਨ ਭਿੰਨੇ ਅਭਜ ਭਜੇ

ਅਛੇੜ ਛੇੜੇ ਅਲਧ ਲਧੇ

ਅਜਿਤ ਜਿਤੇ ਅਬਧ ਬਧੇ ॥੨੩੦॥

ਅਚੀਰ ਚੀਰ ਅਤੋੜ ਤਾੜੇ

ਅਠਟ ਠਟੇ ਅਪਾੜ ਪਾੜੇ

ਅਧਕ ਧਕੇ ਅਪੰਗ ਪੰਗੇ

ਅਜੁਧ ਜੁਧੇ ਅਜੰਗ ਜੰਗੇ ॥੨੩੧॥

ਅਕੁਟ ਕੁਟੇ ਅਘੁਟ ਘਾਏ

ਅਚੂਰ ਚੂਰੇ ਅਦਾਵ ਦਾਏ

ਅਭੀਰ ਭੀਰੇ ਅਭੰਗ ਭੰਗੇ

ਅਟੁਕ ਟੁਕੇ ਅਕੰਗ ਕੰਗੇ ॥੨੩੨॥

ਅਖਿਦ ਖੇਦੇ ਅਢਾਹ ਢਾਹੇ

ਅਗੰਜ ਗੰਜੇ ਅਬਾਹ ਬਾਹੇ

ਅਮੁੰਨ ਮੁੰਨੇ ਅਹੇਹ ਹੇਹੇ

ਵਿਰਚੰਨ ਨਾਰੀ ਸੁਖ ਕੇਹੇ ॥੨੩੩॥

ਦੋਹਰਾ

ਇਹ ਬਿਧਿ ਕੇਕਈ ਹਠ ਗਹਯੋ ਬਰ ਮਾਗਨ ਨ੍ਰਿਪ ਤੀਰ

ਅਤਿ ਆਤਰ ਕਿਆ ਕਹਿ ਸਕੈ ਬਿਧਯੋ ਕਾਮ ਕੇ ਤੀਰ ॥੨੩੪॥

ਦੋਹਰਾ

ਬਹੁ ਬਿਧਿ ਪਰ ਪਾਇਨ ਰਹੇ ਮੋਰੇ ਬਚਨ ਅਨੇਕ

ਗਹਿਅਉ ਹਠਿ ਅਬਲਾ ਰਹੀ ਮਾਨਯੋ ਬਚਨ ਏਕ ॥੨੩੫॥

ਬਰ ਦਯੋ ਮੈ ਛੋਰੇ ਨਹੀ ਤੈਂ ਕਰਿ ਕੋਟਿ ਉਪਾਇ

ਘਰ ਮੋ ਸੁਤ ਕਉ ਦੀਜੀਐ ਬਨਬਾਸੈ ਰਘੁਰਾਇ ॥੨੩੬॥

ਭੂਪ ਧਰਨਿ ਬਿਨ ਬੁਧਿ ਗਿਰਯੋ ਸੁਨਤ ਬਚਨ ਤ੍ਰਿਯ ਕਾਨ

ਜਿਮ ਮ੍ਰਿਗੇਸ ਬਨ ਕੇ ਬਿਖੈ ਬਧਯੋ ਬਧ ਕਰਿ ਬਾਨ ॥੨੩੭॥

ਤਰਫਰਾਤ ਪ੍ਰਿਥਵੀ ਪਰਯੋ ਸੁਨਿ ਬਨ ਰਾਮ ਉਚਾਰ

ਪਲਕ ਪ੍ਰਾਨ ਤਯਾਗੇ ਤਜਤ ਮਧਿ ਸਫਰਿ ਸਰ ਬਾਰ ॥੨੩੮॥

ਰਾਮ ਨਾਮ ਸ੍ਰਵਨਨ ਸੁਣਯੋ ਉਠਿ ਥਿਰ ਭਯੋ ਸੁਚੇਤ

ਜਨੁ ਰਣ ਸੁਭਟ ਗਿਰਯੋ ਉਠਯੋ ਗਹਿ ਅਸ ਨਿਡਰ ਸੁਚੇਤ ॥੨੩੯॥

ਪ੍ਰਾਨ ਪਤਨ ਨ੍ਰਿਪ ਬਰ ਸਹੋ ਧਰਮ ਛੋਰਾ ਜਾਇ

ਦੈਨ ਕਹੇ ਜੋ ਬਰ ਹੁਤੇ ਤਨ ਜੁਤ ਦਏ ਉਠਾਇ ॥੨੪੦॥

ਕੇਕਈ ਬਾਚ ਨ੍ਰਿਪੋ ਬਾਚ

ਬਸਿਸਟ ਸੋਂ

ਦੋਹਰਾ

ਰਾਮ ਪਯਾਨੋ ਬਨ ਕਰੈ ਭਰਥ ਕਰੈ ਠਕੁਰਾਇ

ਬਰਖ ਚਤਰ ਦਸ ਕੇ ਬਿਤੇ ਫਿਰਿ ਰਾਜਾ ਰਘੁਰਾਇ ॥੨੪੧॥

ਕਹੀ ਬਸਿਸਟ ਸੁਧਾਰ ਕਰਿ ਸ੍ਰੀ ਰਘੁਬਰ ਸੋ ਜਾਇ

ਬਰਖ ਚਤੁਰਦਸ ਭਰਥ ਨ੍ਰਿਪ ਪੁਨਿ ਨ੍ਰਿਪ ਸ੍ਰੀ ਰਘੁਰਾਇ ॥੨੪੨॥

ਸੁਨਿ ਬਸਿਸਟ ਕੋ ਬਚ ਸ੍ਰਵਣ ਰਘੁਪਤਿ ਫਿਰੇ ਸਸੋਗ

ਉਤ ਦਸਰਥ ਤਨ ਕੋ ਤਜਯੋ ਸ੍ਰੀ ਰਘੁਬੀਰ ਬਿਯੋਗ ॥੨੪੩॥

ਸੋਰਠਾ

ਗ੍ਰਹਿ ਆਵਤ ਰਘੁਰਾਇ ਸਭੁ ਧਨ ਦੀਯੋ ਲੁਟਾਇ ਕੈ

ਕਟਿ ਤਰਕਸੀ ਸੁਹਾਇ ਬੋਲਤ ਭੇ ਸੀਅ ਸੋ ਬਚਨ ॥੨੪੪॥

ਸੁਨਿ ਸੀਅ ਸੁਜਸ ਸੁਜਾਨ ਰਹੌ ਕੌਸਲਿਆ ਤੀਰ ਤੁਮ

ਰਾਜ ਕਰਉ ਫਿਰਿ ਆਨ ਤੋਹਿ ਸਹਿਤ ਬਨਬਾਸ ਬਸਿ ॥੨੪੫॥

ਸੀਤਾ ਬਾਚ ਰਾਮ ਸੋਂ

ਸੋਰਠਾ

ਮੈ ਤਜੋ ਪੀਅ ਸੰਗਿ ਕੈਸੋਈ ਦੁਖ ਜੀਅ ਪੈ ਪਰੋ

ਤਨਕ ਮੋਰਉ ਅੰਗਿ ਅੰਗਿ ਤੇ ਹੋਇ ਅਨੰਗ ਕਿਨ ॥੨੪੬॥

ਰਾਮ ਬਾਚ ਸੀਤਾ ਪ੍ਰਤਿ

ਮਨੋਹਰ ਛੰਦ

ਜਉ ਰਹਉ ਸਸੁਰਾਰ ਕ੍ਰਿਸੋਦਰ ਜਾਹਿ ਪਿਤਾ ਗ੍ਰਿਹ ਤੋਹਿ ਪਠੈ ਦਿਉ

ਨੈਕ ਸੇ ਭਾਨਨ ਤੇ ਹਮ ਕਉ ਜੋਈ ਠਾਟ ਕਹੋ ਸੋਈ ਗਾਠ ਗਿਠੈ ਦਿਉ

ਜੇ ਕਿਛੁ ਚਾਹ ਕਰੋ ਧਨ ਕੀ ਟੁਕ ਮੋਹ ਕਹੋ ਸਭ ਤੋਹਿ ਉਠੈ ਦਿਉ

ਕੇਤਕ ਅਉਧ ਕੋ ਰਾਜ ਸਲੋਚਨ ਰੰਕ ਕੋ ਲੰਕ ਨਿਸੰਕ ਲੁਟੈ ਦਿਉ ॥੨੪੭॥

ਘੋਰ ਸੀਆ ਬਨ ਤੂੰ ਸੁ ਕੁਮਾਰ ਕਹੋ ਹਮ ਸੋਂ ਕਸ ਤੈ ਨਿਬਹੈ ਹੈ

ਗੁੰਜਤ ਸਿੰਘ ਡਕਾਰਤ ਕੋਲ ਭਯਾਨਕ ਭੀਲ ਲਖੈ ਭ੍ਰਮ ਐਹੈ

ਸੁੰਕਤ ਸਾਪ ਬਕਾਰਤ ਬਾਘ ਭਕਾਰਤ ਭੂਤ ਮਹਾ ਦੁਖ ਪੈਹੈ

ਤੂੰ ਸੁ ਕੁਮਾਰ ਰਚੀ ਕਰਤਾਰ ਬਿਚਾਰ ਚਲੇ ਤੁਹਿ ਕਿਉਾਂ ਬਨਿ ਐਹੈ ॥੨੪੮॥