ਕੁਲਕ ਛੰਦ ॥
ਸਰਸਿਜ ਰੂਪੰ ॥
ਸਬ ਭਟ ਭੂਪੰ ॥
ਅਤਿ ਛਬਿ ਸੋਭੰ ॥
ਮੁਨਿ ਗਨ ਲੋਭੰ ॥੧੫੭॥
ਕਰ ਅਰਿ ਧਰਮੰ ॥
ਪਰਹਰਿ ਕਰਮੰ ॥
ਘਰਿ ਘਰਿ ਵੀਰੰ ॥
ਪਰਹਰਿ ਧੀਰੰ ॥੧੫੮॥
ਜਲ ਥਲ ਪਾਪੰ ॥
ਹਰ ਹਰਿ ਜਾਪੰ ॥
ਜਹ ਤਹ ਦੇਖਾ ॥
ਤਹ ਤਹ ਪੇਖਾ ॥੧੫੯॥
ਘਰਿ ਘਰਿ ਪੇਖੈ ॥
ਦਰ ਦਰ ਲੇਖੈ ॥
ਕਹੂੰ ਨ ਅਰਚਾ ॥
ਕਹੂੰ ਨ ਚਰਚਾ ॥੧੬੦॥
ਮਧੁਭਾਰ ਛੰਦ ॥
ਸਬ ਦੇਸ ਢਾਲ ॥
ਜਹ ਤਹ ਕੁਚਾਲ ॥
ਜਹ ਤਹ ਅਨਰਥ ॥
ਨਹੀ ਹੋਤ ਅਰਥ ॥੧੬੧॥
ਸਬ ਦੇਸ ਰਾਜ ॥
ਨਿਤਪ੍ਰਤਿ ਕੁਕਾਜ ॥
ਨਹੀ ਹੋਤ ਨਿਆਇ ॥
ਜਹ ਤਹ ਅਨ︀ਯਾਇ ॥੧੬੨॥
ਛਿਤ ਭਈ ਸੁਦ੍ਰ ॥
ਕ੍ਰਿਤ ਕਰਤ ਛੁਦ੍ਰ ॥
ਤਹ ਬਿਪ੍ਰ ਏਕ ॥
ਜਿਹ ਗੁਨ ਅਨੇਕ ॥੧੬੩॥
ਪਾਧਰੀ ਛੰਦ ॥
ਨਿਤ ਜਪਤ ਬਿਪ੍ਰ ਦੇਬੀ ਪ੍ਰਚੰਡ ॥
ਜਿਹ ਕੀਨ ਧੂਮ੍ਰ ਲੋਚਨ ਦੁਖੰਡ ॥
ਜਿਹ ਕੀਨ ਦੇਵ ਦੇਵਿਸ ਸਹਾਇ ॥
ਜਿਹ ਲੀਨ ਰੁਦ੍ਰ ਕਰਿ ਬਚਾਇ ॥੧੬੪॥
ਜਿਹ ਹਤੇ ਸੁੰਭ ਨੈਸੁੰਭ ਬੀਰ ॥
ਜਿਨ ਜੀਤ ਇੰਦ੍ਰ ਕੀਨੋ ਫਕੀਰ ॥
ਤਿਨਿ ਗਹੀ ਸਰਨ ਜਗ ਮਾਤ ਜਾਇ ॥
ਤਿਹਿ ਕੀਅਸ ਚੰਡਿਕਾ ਦੇਵਰਾਇ ॥੧੬੫॥
ਤਿਹਿ ਜਪਤ ਰੈਣ ਦਿਨ ਦਿਜ ਉਦਾਰ ॥
ਜਿਹਿ ਹਣਿਓ ਰੋਸਿ ਰਣਿ ਬਾਸਵਾਰ ॥
ਗ੍ਰਿਹ ਹੁਤੀ ਤਾਸੁ ਇਸਤ੍ਰੀ ਕੁਚਾਰ ॥
ਤਿਹ ਗਹਿਓ ਨਾਹ ਦਿਨ ਇਕ ਨਿਹਾਰਿ ॥੧੬੬॥
ਤ੍ਰੀਯੋ ਬਾਚ ਪਤਿ ਸੋ ॥
ਕਿਹ ਕਾਜ ਮੂੜ ਸੇਵੰਤ ਦੇਵਿ ॥
ਕਿਹ ਹੇਤ ਤਾਸੁ ਬੁਲਤ ਅਭੇਵਿ ॥
ਕਿਹ ਕਾਰਣ ਵਾਹਿ ਪਗਿਆਨ ਪਰੰਤ ॥
ਕਿਮ ਜਾਨ ਬੂਝ ਦੋਜਖਿ ਗਿਰੰਤ ॥੧੬੭॥
ਕਿਹ ਕਾਜ ਮੂਰਖ ਤਿਹ ਜਪਤ ਜਾਪ ॥
ਨਹੀ ਡਰਤ ਤਉਨ ਕੋ ਥਪਤ ਥਾਪ ॥
ਕੈਹੋ ਪੁਕਾਰ ਰਾਜਾ ਸਮੀਪ ॥
ਦੈ ਹੈ ਨਿਕਾਰ ਤੁਹਿ ਬਾਧਿ ਦੀਪ ॥੧੬੮॥
ਨਹੀ ਲਖਾ ਤਾਹਿ ਬ੍ਰਹਮਾ ਕੁਨਾਰਿ ॥
ਧਰਮਾਰਥ ਆਨਿ ਲਿਨੋ ਵਤਾਰ ॥
ਸੂਦ੍ਰੰ ਸਮਸਤ ਨਾਸਾਰਥ ਹੇਤੁ ॥
ਕਲਕੀ ਵਤਾਰ ਕਰਬੇ ਸਚੇਤ ॥੧੬੯॥
ਹਿਤ ਜਾਨਿ ਤਾਸੁ ਹਟਕਿਓ ਕੁਨਾਰਿ ॥
ਨਹੀ ਲੋਕ ਤ੍ਰਾਸ ਬੁਲੇ ਭਤਾਰ ॥
ਤਬ ਕੁੜ੍ਰਹੀ ਨਾਰਿ ਚਿਤ ਰੋਸ ਠਾਨਿ ॥
ਸੰਭਲ ਨਰੇਸ ਤਨ ਕਹੀ ਆਨਿ ॥੧੭੦॥
ਪੂਜੰਤ ਦੇਵ ਦੀਨੋ ਦਿਖਾਇ ॥
ਤਿਹ ਗਹਾ ਕੋਪ ਕਰਿ ਸੂਦ੍ਰ ਰਾਇ ॥
ਗਹਿ ਤਾਹਿ ਅਧਿਕ ਦੀਨੀ ਸਜਾਇ ॥
ਕੈ ਹਨਤ ਤੋਹਿ ਕੈ ਜਪ ਨ ਮਾਇ ॥੧੭੧॥