ਮਥਾਨ ਛੰਦ ॥
ਛਾਜੈ ਮਹਾ ਜੋਤਿ ॥
ਭਾਨੰ ਮਨੋਦੋਤਿ ॥
ਜਗਿ ਸੰਕ ਤਜ ਦੀਨ ॥
ਮਿਲਿ ਬੰਦਨਾ ਕੀਨ ॥੫੬੩॥
ਰਾਜੈ ਮਹਾ ਰੂਪ ॥
ਲਾਜੈ ਸਬੈ ਭੂਪ ॥
ਜਗ ਆਨ ਮਾਨੀਸੁ ॥
ਮਿਲਿ ਭੇਟ ਲੈ ਦੀਸੁ ॥੫੬੪॥
ਸੋਭੇ ਮਹਾਰਾਜ ॥
ਅਛ੍ਰੀ ਰਹੈ ਲਾਜ ॥
ਅਤਿ ਰੀਝਿ ਮਧੁ ਬੈਨ ॥
ਰਸ ਰੰਗ ਭਰੇ ਨੈਨ ॥੫੬੫॥
ਸੋਹਤ ਅਨੂਪਾਛ ॥
ਕਾਛੇ ਮਨੋ ਕਾਛ ॥
ਰੀਝੈ ਸੁਰੀ ਦੇਖਿ ॥
ਰਾਵਲੜੇ ਭੇਖਿ ॥੫੬੬॥
ਦੇਖੇ ਜਿਨੈ ਨੈਕੁ ॥
ਲਾਗੈ ਤਿਸੈ ਐਖ ॥
ਰੀਝੈ ਸੁਰੀ ਨਾਰਿ ॥
ਦੇਖੈ ਧਰੇ ਪ︀ਯਾਰ ॥੫੬੭॥
ਰੰਗੇ ਮਹਾ ਰੰਗ ॥
ਲਾਜੈ ਲਖਿ ਅਨੰਗ ॥
ਚਿਤਗੰ ਚਿਰੈ ਸਤ੍ਰ ॥
ਲਗੈ ਜਨੋ ਅਤ੍ਰ ॥੫੬੮॥
ਸੋਭੇ ਮਹਾ ਸੋਭ ॥
ਅਛ੍ਰੀ ਰਹੈ ਲੋਭਿ ॥
ਆਂਜੇ ਇਸੇ ਨੈਨ ॥
ਜਾਗੇ ਮਨੋ ਰੈਨ ॥੫੬੯॥
ਰੂਪੰ ਭਰੇ ਰਾਗ ॥
ਸੋਭੇ ਸੁ ਸੁਹਾਗ ॥
ਕਾਛੇ ਨਟੰ ਰਾਜ ॥
ਨਾਚੈ ਮਨੋ ਬਾਜ ॥੫੭੦॥
ਆਖੈਂ ਮਨੋ ਬਾਨ ॥
ਕੈਧੋ ਧਰੇ ਸਾਨ ॥
ਜਾਨੇ ਲਗੇ ਜਾਹਿ ॥
ਯਾ ਕੋ ਕਹੈ ਕਾਹਿ ॥੫੭੧॥
ਸੁਖਦਾ ਬ੍ਰਿਦ ਛੰਦ ॥
ਕਿ ਕਾਛੇ ਕਾਛ ਧਾਰੀ ਹੈਂ ॥
ਕਿ ਰਾਜਾ ਅਧਿਕਾਰੀ ਹੈਂ ॥
ਕਿ ਭਾਗ ਕੋ ਸੁਹਾਗ ਹੈਂ ॥
ਕਿ ਰੰਗੋ ਅਨੁਰਾਗ ਹੈਂ ॥੫੭੨॥
ਕਿ ਛੋਭੈ ਛਤ੍ਰ ਧਾਰੀ ਛੈ ॥
ਕਿ ਛਤ੍ਰੀ ਅਤ੍ਰ ਵਾਰੀ ਛੈ ॥
ਕਿ ਆਂਜੇ ਬਾਨ ਬਾਨੀ ਸੇ ॥
ਕਿ ਕਾਛੀ ਕਾਛ ਕਾਰੀ ਹੈਂ ॥੫੭੩॥
ਕਿ ਕਾਮੀ ਕਾਮ ਬਾਨ ਸੇ ॥
ਕਿ ਫੂਲੇ ਫੂਲ ਮਾਲ ਸੇ ॥
ਕਿ ਰੰਗੇ ਰੰਗ ਰਾਗ ਸੇ ॥
ਕਿ ਸੁੰਦਰ ਸੁਹਾਗ ਸੇ ॥੫੭੪॥
ਕਿ ਨਾਗਨੀ ਕੇ ਏਸ ਹੈਂ ॥
ਕਿ ਮ੍ਰਿਗੀ ਕੇ ਨਰੇਸ ਛੈ ॥
ਕਿ ਰਾਜਾ ਛਤ੍ਰ ਧਾਰੀ ਹੈਂ ॥
ਕਿ ਕਾਲੀ ਕੇ ਭਿਖਾਰੀ ਛੈ ॥੫੭੫॥
ਸੋਰਠਾ ॥
ਇਮ ਕਲਕੀ ਅਵਤਾਰਿ ਜੀਤੇ ਜੁਧ ਸਬੈ ਨ੍ਰਿਪਤਿ ॥
ਕੀਨੋ ਰਾਜ ਸੁਧਾਰਿ ਬੀਸ ਸਹਸ ਦਸ ਲਛ ਬਰਖ ॥੫੭੬॥
ਰਾਵਣਬਾਦ ਛੰਦ ॥
ਗਹੀ ਸਮਸੇਰ ॥
ਕੀਯੋ ਜੰਗਿ ਜੇਰ ॥
ਦਏ ਮਤਿ ਫੇਰ ॥
ਨ ਲਾਗੀ ਬੇਰ ॥੫੭੭॥
ਦਯੋ ਨਿਜ ਮੰਤ੍ਰ ॥
ਤਜੈ ਸਭ ਤੰਤ੍ਰ ॥
ਲਿਖੈ ਨਿਜ ਜੰਤ੍ਰ ॥
ਸੁ ਬੈਠਿ ਇਕੰਤ੍ਰ ॥੫੭੮॥