ਅਥ ਮਹਿਦੀ ਅਵਤਾਰ ਕਥਨੰ ॥
ਤੋਮਰ ਛੰਦ ॥
ਇਹ ਭਾਤਿ ਕੈ ਤਿੰਹ ਨਾਸਿ ॥
ਕੀਅ ਸਤਿਜੁਗ ਪ੍ਰਕਾਸ ॥
ਕਲਿਜੁਗ ਸਰਬ ਬਿਹਾਨ ॥
ਨਿਜੁ ਜੋਤਿ ਜੋਤਿ ਸਮਾਨ ॥੧॥
ਮਹਿਦੀ ਭਰ︀ਯੋ ਤਬ ਗਰਬ ॥
ਜਗ ਜੀਤਯੋ ਜਬ ਸਰਬ ॥
ਸਿਰਿ ਅਤ੍ਰ ਪਤ੍ਰ ਫਿਰਾਇ ॥
ਜਗ ਜੇਰ ਕੀਨ ਬਨਾਇ ॥੨॥
ਬਿਨੁ ਆਪੁ ਜਾਨਿ ਨ ਔਰ ॥
ਸਬ ਰੂਪ ਅਉ ਸਬ ਠਉਰ ॥
ਜਿਨਿ ਏਕ ਦਿਸਟਿ ਨ ਆਨ ॥
ਤਿਸੁ ਲੀਨ ਕਾਲ ਨਿਦਾਨ ॥੩॥
ਬਿਨੁ ਏਕ ਦੂਸਰ ਨਾਹਿ ॥
ਸਬ ਰੰਗ ਰੂਪਨ ਮਾਹਿ ॥
ਜਿਨਿ ਏਕ ਕੋ ਨ ਪਛਾਨ ॥
ਤਿਹ ਬ੍ਰਿਥਾ ਜਨਮ ਬਿਤਾਨ ॥੪॥
ਬਿਨੁ ਏਕ ਦੂਜ ਨ ਔਰ ॥
ਜਲ ਬਾ ਥਲੇ ਸਬ ਠਉਰ ॥
ਜਿਨਿ ਏਕ ਸਤਿ ਨ ਜਾਨ ॥
ਸੋ ਜੂਨਿ ਜੂਨਿ ਭ੍ਰਮਾਨ ॥੫॥
ਤਜਿ ਏਕ ਜਾਨਾ ਦੂਜ ॥
ਮਮ ਜਾਨਿ ਤਾਸੁ ਨ ਸੂਝ ॥
ਤਿਹ ਦੂਖ ਭੂਖ ਪਿਆਸ ॥
ਦਿਨ ਰੈਨਿ ਸਰਬ ਉਦਾਸ ॥੬॥
ਨਹਿੰ ਚੈਨ ਐਨ ਸੁ ਵਾਹਿ ॥
ਨਿਤ ਰੋਗ ਹੋਵਤ ਤਾਹਿ ॥
ਅਤਿ ਦੂਖ ਭੂਖ ਮਰੰਤ ॥
ਨਹੀ ਚੈਨ ਦਿਵਸ ਬਿਤੰਤ ॥੭॥
ਤਨ ਪਾਦ ਕੁਸਟ ਚਲੰਤ ॥
ਬਪੁ ਗਲਤ ਨਿਤ ਗਲੰਤ ॥
ਨਹਿੰ ਨਿਤ ਦੇਹ ਅਰੋਗ ॥
ਨਿਤਿ ਪੁਤ੍ਰ ਪੌਤ੍ਰਨ ਸੋਗ ॥੮॥
ਨਿਤ ਨਾਸ ਤਿਹ ਪਰਿਵਾਰ ॥
ਨਹਿ ਅੰਤ ਦੇਹ ਉਧਾਰ ॥
ਨਿਤ ਰੋਗ ਸੋਗ ਗ੍ਰਸੰਤ ॥
ਮ੍ਰਿਤ ਸ੍ਵਾਨ ਅੰਤ ਮਰੰਤ ॥੯॥
ਤਬ ਜਾਨਿ ਕਾਲ ਪ੍ਰਬੀਨ ॥
ਤਿਹ ਮਾਰਿਓ ਕਰਿ ਦੀਨ ॥
ਇਕੁ ਕੀਟ ਦੀਨ ਉਪਾਇ ॥
ਤਿਸ ਕਾਨਿ ਪੈਠੋ ਜਾਇ ॥੧੦॥
ਧਸਿ ਕੀਟ ਕਾਨਨ ਬੀਚ ॥
ਤਿਸੁ ਜੀਤਯੋ ਜਿਮਿ ਨੀਚ ॥
ਬਹੁ ਭਾਤਿ ਦੇਇ ਦੁਖ ਤਾਹਿ ॥
ਇਹ ਭਾਤਿ ਮਾਰਿਓ ਵਾਹਿ ॥੧੧॥
ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਬਚਿਤ੍ਰ ਨਾਟਕ ਗ੍ਰੰਥੇ ਮਹਿਦੀ ਮੀਰ ਬਧ ॥