ਮਧੁਭਾਰ ਛੰਦ ॥ ਤ੍ਵਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
MADHUBHAAR STANZA BY THY GRACE
ਮਧਭਾਰ ਛੰਦ: ਤੇਰੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ:
ਮੁਨਿ ਮਨਿ ਉਦਾਰ ॥
ਉਦਾਰ ਮਨ ਵਾਲਾ ਮੁਨੀ
ਗੁਨ ਗਨ ਅਪਾਰ ॥
(ਜਿਸ ਵਿਚ) ਅਪਾਰ ਗੁਣ-ਸਮੂਹ ਹਨ,
ਹਰਿ ਭਗਤਿ ਲੀਨ ॥
ਹਰਿ ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਲੀਨ
ਹਰਿ ਕੋ ਅਧੀਨ ॥੨੧੩॥
The generous sage, full of innumerable attributes, was absorbed in the devotion of the Lord and was under the submission of the Lord.213.
ਅਤੇ ਹਰਿ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੈ ॥੨੧੩॥
ਤਜਿ ਰਾਜ ਭੋਗ ॥
ਰਾਜ ਭੋਗ ਨੂੰ ਛਡ ਕੇ,
ਸੰਨ︀ਯਾਸ ਜੋਗ ॥
ਸੰਨਿਆਸ ਯੋਗ (ਲੈ ਕੇ)
ਸੰਨ︀ਯਾਸ ਰਾਇ ॥
ਅਤੇ ਸੰਨਿਆਸ ਰਾਜ ਬਣ ਕੇ
ਹਰਿ ਭਗਤ ਭਾਇ ॥੨੧੪॥
Forsaking the royal enjoyments that king of Yogis had adopted Sannyas and Yoga for the devotion and desire of meeting the Lord.214.
ਹਰਿ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਪਾ ਲਿਆ ਹੈ ॥੨੧੪॥
ਮੁਖ ਛਬਿ ਅਪਾਰ ॥
(ਉਸ ਦੇ) ਮੁਖ ਉਤੇ ਅਪਾਰ ਛਬੀ ਹੈ,
ਪੂਰਣ ਵਤਾਰ ॥
The beauty of the face of that perfect incarnation was enormous
(ਮਾਨੋ ਹਰਿ ਦਾ) ਪੂਰਨ ਅਵਤਾਰ ਹੋਵੇ।
ਖੜਗੰ ਅਸੇਖ ॥
(ਉਹ) ਖੜਗ ਵਾਂਗ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ (ਕੁਸ਼ਾਂਗ੍ਰ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲਾ)
ਬਿਦਿਆ ਬਿਸੇਖ ॥੨੧੫॥
He was sharp like dagger and was also skilful in many prominent sciences.215.
ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਵਿਦਿਆ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈ ॥੨੧੫॥
ਸੁੰਦਰ ਸਰੂਪ ॥
ਉਸ ਦਾ ਸਰੂਪ ਸੁੰਦਰ ਹੈ,
ਮਹਿਮਾ ਅਨੂਪ ॥
ਮਹਿਮਾ ਉਪਮਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ,
ਆਭਾ ਅਪਾਰ ॥
ਅਪਾਰ ਆਭਾ ਵਾਲਾ ਹੈ,
ਮੁਨਿ ਮਨਿ ਉਦਾਰ ॥੨੧੬॥
That charming sage had unique greatness, unlimited glory and generous mind.216.
(ਦੱਤ) ਮੁਨੀ ਉਦਾਰ ਮਨ ਵਾਲਾ ਹੈ ॥੨੧੬॥
ਸੰਨਯਾਸ ਦੇਵ ॥
(ਉਹ) ਸੰਨਿਆਸ ਦੇਵ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਸਮੂਹ
ਗੁਨ ਗਨ ਅਭੇਵ ॥
ਅਤੇ ਭੇਦ ਰਹਿਤ ਹੈ।
ਅਬਿਯਕਤ ਰੂਪ ॥
ਉਸ ਦਾ ਸਰੂਪ ਅਵਿਅਕਤ ਹੈ।
ਮਹਿਮਾ ਅਨੂਪ ॥੨੧੭॥
He was a god for Sannyasis and for the virtuous people he was mysterious, unmanifested and of unparalleled greatness.217.
(ਉਸ ਦੀ) ਮਹਿਮਾ ਅਨੂਪਮ ਹੈ ॥੨੧੭॥
ਸਭ ਸੁਭ ਸੁਭਾਵ ॥
(ਉਸ ਦੇ) ਸਾਰੇ ਸੁਭਾ ਸ਼ੁਭ ਹਨ,
ਅਤਿਭੁਤ ਪ੍ਰਭਾਵ ॥
ਪ੍ਰਭਾਵ ਅਦਭੁਤ ਹੈ,
ਮਹਿਮਾ ਅਪਾਰ ॥
ਅਪਾਰ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲਾ ਹੈ,
ਗੁਨ ਗਨ ਉਦਾਰ ॥੨੧੮॥
His temperament was auspicious, the impact marvelous and the greatness unlimited.218.
ਉਦਾਰ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਸਮੁੱਚ ਹੈ ॥੨੧੮॥
ਤਹ ਸੁਰਥ ਰਾਜ ॥
ਉਥੇ ਇਕ ਸੁਰਥ ਨਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ,
ਸੰਪਤਿ ਸਮਾਜ ॥
(ਜੋ) ਸੰਪੱਤੀ ਅਤੇ ਸਮਾਜ ਵਾਲਾ ਸੀ
ਪੂਜੰਤ ਚੰਡਿ ॥
ਅਤੇ ਚੰਡੀ ਨੂੰ ਪੂਜਦਾ ਸੀ
ਨਿਸਿ ਦਿਨ ਅਖੰਡ ॥੨੧੯॥
There was a king name Surath there who was attached with his assets and society who worshipped Chandi uninterruptedly.219.
ਰਾਤ ਦਿਨ ਨਿਰੰਤਰ ॥੨੧੯॥
ਨ੍ਰਿਪ ਅਤਿ ਪ੍ਰਚੰਡ ॥
(ਉਹ) ਅਤਿ ਪ੍ਰਚੰਡ (ਤੇਜ ਵਾਲਾ) ਰਾਜਾ ਸੀ।
ਸਭ ਬਿਧਿ ਅਖੰਡ ॥
(ਉਸ ਦਾ) ਸਰੂਪ ਸਭ ਢੰਗਾਂ ਨਾਲ ਅਖੰਡ ਸੀ।
ਸਿਲਸਿਤ ਪ੍ਰਬੀਨ ॥
ਸ਼ਸਤ੍ਰ ਵਿਦਿਆ ਵਿਚ ਪ੍ਰਬੀਨ ਸੀ
ਦੇਵੀ ਅਧੀਨ ॥੨੨੦॥
The king, who was extremely powerful and had complete control of his kingdom, was skilful in all the sciences and was under the submission of the goddess.220.
ਅਤੇ ਦੇਵੀ ਦੇ ਅਧੀਨ ਸੀ ॥੨੨੦॥
ਨਿਸਦਿਨ ਭਵਾਨਿ ॥
ਰਾਤ ਦਿਨ ਮਹਾਨ ਰੂਪ ਵਾਲੀ
ਸੇਵਤ ਨਿਧਾਨ ॥
ਚੰਡੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਕਰਿ ਏਕ ਆਸ ॥
(ਉਹ ਉਸ) ਇਕ ਦੀ ਆਸ ਰਖਦਾ ਸੀ
ਨਿਸਿ ਦਿਨ ਉਦਾਸ ॥੨੨੧॥
He served the goddess Bhavani night and day and remained unattached with only one desire in his mind.221.
ਅਤੇ ਰਾਤ ਦਿਨ ਉਦਾਸ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ ॥੨੨੧॥
ਦੁਰਗਾ ਪੁਜੰਤ ॥
(ਉਹ) ਨਿੱਤ-ਪ੍ਰਤਿ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਪੁਜਾਰੀ ਵਾਂਗ
ਨਿਤਪ੍ਰਤਿ ਮਹੰਤ ॥
ਦੁਰਗਾ ਨੂੰ ਪੂਜਦਾ ਸੀ।
ਬਹੁ ਬਿਧਿ ਪ੍ਰਕਾਰ ॥
ਬਹੁਤ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ
ਸੇਵਤ ਸਵਾਰ ॥੨੨੨॥
He used to worship Durga always in various ways and made offerings.222.
ਚੰਗੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ ॥੨੨੨॥
ਅਤਿ ਗੁਨ ਨਿਧਾਨ ॥
ਉਹ ਬਹੁਤ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਖ਼ਜ਼ਾਨਾ ਸੀ,
ਮਹਿਮਾ ਮਹਾਨ ॥
(ਉਸ ਦੀ) ਮਹਾਨ ਮਹਿਮਾ ਸੀ।
ਅਤਿ ਬਿਮਲ ਅੰਗ ॥
(ਉਸ ਦਾ) ਸ਼ਰੀਰ ਬਹੁਤ ਨਿਰਮਲ ਸੀ।
ਲਖਿ ਲਜਤ ਗੰਗ ॥੨੨੩॥
That king was enromusly praiseworthy, treasure of virtues and had such a pure body that on seeing him, even the ganges felt shy.223.
(ਜਿਸ ਦੀ ਨਿਰਮਲਤਾ ਨੂੰ) ਵੇਖ ਕੇ ਗੰਗਾ ਵੀ ਲਜਾਉਂਦੀ ਸੀ ॥੨੨੩॥
ਤਿਹ ਨਿਰਖ ਦਤ ॥
ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਤ ਨੇ ਵੇਖਿਆ
ਅਤਿ ਬਿਮਲ ਮਤਿ ॥
(ਜੋ) ਬਹੁਤ ਨਿਰਮਲ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਅਨਖੰਡ ਜੋਤਿ ॥
(ਉਸ ਦੀ) ਜੋਤਿ ਅਖੰਡ ਸੀ,
ਜਨੁ ਭਿਓ ਉਦੋਤ ॥੨੨੪॥
Seeing him, Dutt became extremely pure in intellect and completely lustrous.224.
ਮਾਨੋ (ਜੋਤਿ) ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ ਹੋਵੇ ॥੨੨੪॥
ਝਮਕੰਤ ਅੰਗ ॥
(ਉਸ ਦੇ) ਅੰਗ ਚਮਕਦੇ ਸਨ
ਲਖਿ ਲਜਤ ਗੰਗ ॥
(ਜਿਸ ਚਮਕ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ) ਗੰਗਾ ਸ਼ਰਮਾਉਂਦੀ ਸੀ।
ਅਤਿ ਗੁਨ ਨਿਧਾਨ ॥
(ਉਹ) ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਖ਼ਜ਼ਾਨਾ
ਮਹਿਮਾ ਮਹਾਨ ॥੨੨੫॥
Seeing his limbs, even Ganges became shy, because he was enormously praiseworthy and a treasure of virtues.225.
ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲਾ ਸੀ ॥੨੨੫॥
ਅਨਭਵ ਪ੍ਰਕਾਸ ॥
(ਉਸ ਨੂੰ) ਅਨੁਭਵ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਸੀ,
ਨਿਸ ਦਿਨ ਉਦਾਸ ॥
ਰਾਤ ਦਿਨ ਉਦਾਸ (ਵਿਰਕਤ) ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਅਤਿਭੁਤ ਸੁਭਾਵ ॥
ਉਸ ਦਾ ਅਦਭੁਤ ਸੁਭਾ ਸੀ,
ਸੰਨ︀ਯਾਸ ਰਾਵ ॥੨੨੬॥
The sage saw that he was bright like light, ever unattached and a king of Sannyasis with marvelous temperament.226.
(ਉਹ) ਸੰਨਿਆਸ ਰਾਜ ਸੀ ॥੨੨੬॥
ਲਖਿ ਤਾਸੁ ਸੇਵ ॥
ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਸੰਨਿਆਸ ਦੇਵ (ਦੱਤ)
ਸੰਨ︀ਯਾਸ ਦੇਵ ॥
ਮਨ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਰੀਝਿਆ
ਅਤਿ ਚਿਤ ਰੀਝ ॥
ਅਤੇ (ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਭਗਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ)
ਤਿਹ ਫਾਸਿ ਬੀਝ ॥੨੨੭॥
Dutt saw his serving nature and he was extremely pleased in his mind.227.
ਮੋਹ ਦੀ ਫਾਹੀ ਵਿਚ ਫਸ ਗਿਆ ॥੨੨੭॥