ਅਕਰਾ ਛੰਦ ॥
ਮਿਥਲਾ ਪੁਰ ਰਾਜਾ ॥
ਜਨਕ ਸੁਭਾਜਾ ॥
ਤਿਹ ਸਿਸ ਸੀਤਾ ॥
ਅਤਿ ਸੁਭ ਗੀਤਾ ॥੮੧੦॥
ਸੋ ਬਨਿ ਆਏ ॥
ਤਿਹ ਹਮ ਜਾਏ ॥
ਹੈਂ ਦੁਇ ਭਾਈ ॥
ਸੁਨਿ ਰਘੁਰਾਈ ॥੮੧੧॥
ਸੁਨਿ ਸੀਅ ਰਾਨੀ ॥
ਰਘੁਬਰ ਜਾਨੀ ॥
ਚਿਤ ਪਹਿਚਾਨੀ ॥
ਮੁਖ ਨ ਬਖਾਨੀ ॥੮੧੨॥
ਤਿਹ ਸਿਸ ਮਾਨਯੋ ॥
ਅਤਿ ਬਲ ਜਾਨਯੋ ॥
ਹਠਿ ਰਣ ਕੀਨੋ ॥
ਕਹ ਨਹੀ ਦੀਨੋ ॥੮੧੩॥
ਕਸਿ ਸਰ ਮਾਰੇ ॥
ਸਿਸ ਨਹੀ ਹਾਰੇ ॥
ਬਹੁ ਬਿਧਿ ਬਾਣੰ ॥
ਅਤਿ ਧਨੁ ਤਾਣੰ ॥੮੧੪॥
ਅੰਗ ਅੰਗ ਬੇਧੇ ॥
ਸਭ ਤਨ ਛੇਦੇ ॥
ਸਭ ਦਲ ਸੂਝੇ ॥
ਰਘੁਬਰ ਜੂਝੇ ॥੮੧੫॥
ਜਬ ਪ੍ਰਭ ਮਾਰੇ ॥
ਸਭ ਦਲ ਹਾਰੇ ॥
ਬਹੁ ਬਿਧਿ ਭਾਗੇ ॥
ਦੁਐ ਸਿਸ ਆਗੇ ॥੮੧੬॥
ਫਿਰਿ ਨ ਨਿਹਾਰੈਂ ॥
ਪ੍ਰਭੂ ਨ ਚਿਤਾਰੈਂ ॥
ਗ੍ਰਹ ਦਿਸਿ ਲੀਨਾ ॥
ਅਸ ਰਣ ਕੀਨਾ ॥੮੧੭॥
ਚੌਪਈ ॥
ਤਬ ਦੁਹੂੰ ਬਾਲ ਅਯੋਧਨ ਦੇਖਾ ॥
ਮਨੋ ਰੁਦ੍ਰ ਕੀੜਾ ਬਨਿ ਪੇਖਾ ॥
ਕਾਟਿ ਧੁਜਨ ਕੇ ਬ੍ਰਿਛ ਸਵਾਰੇ ॥
ਭੂਖਨ ਅੰਗ ਅਨੂਪ ਉਤਾਰੇ ॥੮੧੮॥
ਮੂਰਛ ਭਏ ਸਭ ਲਏ ਉਠਈ ॥
ਬਾਜ ਸਹਿਤ ਤਹ ਗੇ ਜਹ ਮਾਈ ॥
ਦੇਖਿ ਸੀਆ ਪਤਿ ਮੁਖ ਰੋ ਦੀਨਾ ॥
ਕਹਯੋ ਪੂਤ ਬਿਧਵਾ ਮੁਹਿ ਕੀਨਾ ॥੮੧੯॥
ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਬਚਿਤ੍ਰ ਨਾਟਕੇ ਰਾਮਵਤਾਰ ਲਵ ਬਾਜ ਬਾਧਵੇ ਰਾਮ ਬਧਹ ॥
ਅਥ ਸੀਤਾ ਨੇ ਸਭ ਜੀਵਾਏ ਕਥਨੰ ॥
ਸੀਤਾ ਬਾਚ ਪੁਤ੍ਰਨ ਸੋ ॥
ਚੌਪਈ ॥
ਅਬ ਮੋ ਕਉ ਕਾਸਟ ਦੇ ਆਨਾ ॥
ਜਰਉ ਲਾਗਿ ਪਹਿ ਹੋਊਾਂ ਮਸਾਨਾ ॥
ਸੁਨਿ ਮੁਨਿ ਰਾਜ ਬਹੁਤ ਬਿਧਿ ਰੋਏ ॥
ਇਨ ਬਾਲਨ ਹਮਰੇ ਸੁਖ ਖੋਏ ॥੮੨੦॥
ਜਬ ਸੀਤਾ ਤਨ ਚਹਾ ਕਿ ਕਾਢੂੰ ॥
ਜੋਗ ਅਗਨਿ ਉਪਰਾਜ ਸੁ ਛਾਡੂੰ ॥
ਤਬ ਇਮ ਭਈ ਗਗਨ ਤੇ ਬਾਨੀ ॥
ਕਹਾ ਭਈ ਸੀਤਾ ਤੈ ਇਯਾਨੀ ॥੮੨੧॥