ਭਵਾਨੀ ਛੰਦ ॥
ਜਹਾ ਬੀਰ ਜੁਟੈ ॥
ਸਬੈ ਠਾਟ ਠਟੈ ॥
ਕਿ ਨੇਜੇ ਪਲਟੈ ॥
ਚਮਤਕਾਰ ਛੁਟੈ ॥੨੭੩॥
ਜਹਾ ਸਾਰ ਬਜੈ ॥
ਤਹਾ ਬੀਰ ਗਜੈ ॥
ਮਿਲੈ ਸੰਜ ਸਜੈ ॥
ਨ ਦ੍ਵੈ ਪੈਗ ਭਜੈ ॥੨੭੪॥
ਕਹੂੰ ਭੂਰ ਭਾਜੈ ॥
ਕਹੂੰ ਵੀਰ ਗਾਜੈ ॥
ਕਹੂੰ ਜੋਧ ਜੁਟੈ ॥
ਕਹੂੰ ਟੋਪ ਟੁਟੈ ॥੨੭੫॥
ਜਹਾ ਜੋਧ ਜੁਟੈ ॥
ਤਹਾ ਅਸਤ੍ਰ ਛੁਟੈ ॥
ਨ੍ਰਿਭੈ ਸਸਤ੍ਰ ਕਟੈ ॥
ਕਹੂੰ ਬੀਰ ਲੁਟੈ ॥੨੭੬॥
ਕਹੂੰ ਮਾਰ ਬਕੈ ॥
ਕਿਤੇ ਬਾਜ ਉਥਕੈ ॥
ਕਿਤੇ ਸੈਣ ਹਕੈ ॥
ਕਿਤੇ ਦਾਵ ਤਕੈ ॥੨੭੭॥
ਕਿਤੇ ਘਾਇ ਮੇਲੈ ॥
ਕਿਤੇ ਸੈਣ ਪੇਲੈ ॥
ਕਿਤੇ ਭੂਮਿ ਡਿਗੇ ॥
ਤਨੰ ਸ੍ਰੋਣ ਭਿਗੇ ॥੨੭੮॥
ਦੋਹਰਾ ॥
ਇਹ ਬਿਧਿ ਮਚਾ ਪ੍ਰਚੰਡ ਰਣ ਅਰਧ ਮਹੂਰਤ ਉਦੰਡ ॥
ਬੀਸ ਅਯੁਤ ਦਸ ਸਤ ਸੁਭਟ ਜੁਝਤ ਭਏ ਅਡੰਡ ॥੨੭੯॥